Pisanie pracy z filozofii

Dobre pisanie jest wynikiem właściwego szkolenia, dużej praktyki i ciężkiej pracy. Poniższe uwagi, choć nie gwarantują najwyższej jakości, powinny pomóc w ustaleniu, gdzie najlepiej kierować swoje wysiłki. Oferuję najpierw kilka ogólnych uwag na temat pisania filozoficznego, a następnie kilka konkretnych „zrobić” i „nie zorbić”.

Jedną z pierwszych kwestii, które należy wyjaśnić, jest to, że esej filozoficzny różni się od eseju w większości innych tematów. Nie jest on bowiem ani pracą badawczą, ani ćwiczeniem z literackiego wyrażania siebie. Nie jest to sprawozdanie z tego, co różni badacze mieli do powiedzenia na dany temat. Nie przedstawia najnowszych wyników testów i eksperymentów. I nie przedstawia twoich osobistych odczuć i wrażeń. Jest raczej uzasadnioną obroną tezy.

Co to oznacza?

Przede wszystkim oznacza to, że musi być jakiś konkretny punkt, który starasz się ustalić – coś, co starasz się przekonać czytelnika do zaakceptowania – wraz z podstawami lub uzasadnieniem jego przyjęcia.
Zanim zaczniesz pisać swoją pracę, powinieneś być w stanie powiedzieć dokładnie to, co starasz się pokazać. To jest trudniejsze niż się wydaje. To po prostu nie wystarczy, aby mieć przybliżone wyobrażenie o tym, co chce się ustalić. Szorstki pomysł to taki, który zazwyczaj nie jest dobrze opracowany, nie jest jasno wyrażony i w rezultacie prawdopodobnie nie zostanie zrozumiany. Niezależnie od tego, czy rzeczywiście robisz to w swojej pracy, czy nie, powinieneś być w stanie stwierdzić w jednym krótkim zdaniu dokładnie to, co chcesz udowodnić. Jeśli nie potrafisz sformułować swojej tezy w ten sposób, to prawdopodobieństwo, że nie jesteś wystarczająco jasny co do niej.

Następnym zadaniem jest ustalenie, jak przekonać czytelnika, że twoja teza jest poprawna. W dwóch słowach, twoja metoda musi być metodą racjonalnego przekonywania. Będziesz przedstawiał argumenty. W tym momencie uczniowie często popełniają jeden lub więcej z kilku powszechnych błędów. Czasami czują, że skoro jest dla nich jasne, że ich teza jest prawdziwa, to nie potrzeba dużo argumentacji. Często przecenia się siłę własnego stanowiska. To dlatego, że już teraz akceptujesz ten punkt widzenia. Ale jak zareaguje twój przeciwnik? Najbezpieczniej jest założyć, że twój czytelnik jest inteligentny i wie dużo na twój temat, ale nie zgadza się z tobą.

Innym częstym błędem jest myślenie, że twój przypadek będzie silniejszy, jeśli wspomnisz, nawet jeśli krótko, praktycznie każdy argument, który napotkałeś na poparcie swojego stanowiska. Czasami nazywa się to „podejściem fortecznym”. W rzeczywistości jest prawie pewne, że podejście „forteca” nie doprowadzi do powstania bardzo dobrego dokumentu. Jest ku temu kilka powodów.

Po pierwsze, Twojemu czytelnikowi najprawdopodobniej trudno będzie śledzić tak wiele różnych argumentów, zwłaszcza jeśli podejdą oni do tematu z różnych kierunków.

Po drugie, te, które będą się wyróżniać, będą najlepsze i najgorsze. Ważne jest, aby pokazać tu pewną dyskryminację. Należy opracować tylko najbardziej przekonywujący jeden lub dwa argumenty. Włączenie słabszych sprawia tylko wrażenie, że nie jesteś w stanie odróżnić tych dwóch argumentów.

Po trzecie, włączenie wielu różnych argumentów spowoduje, że będziesz się zbyt cienko rozpraszał. Znacznie lepiej jest pokryć mniejszą powierzchnię na większej głębokości niż oddalić się dalej w sposób powierzchowny. Pomoże to również skupić się na papierze.

Aby stworzyć dobry referat filozoficzny, należy najpierw bardzo dokładnie i jasno przemyśleć swój temat. Niestety, Twój czytelnik (prawdopodobnie Twój marker lub instruktor) nie ma dostępu do tych myśli poza tym, co faktycznie kończy się na stronie. Nie może powiedzieć, co miałeś zamiar powiedzieć, ale tego nie zrobiłeś, i nie może przeczytać tego, co szybko byś wskazał, gdybyś rozmawiał twarzą w twarz. Na dobre i na złe, twoja praca to wszystko, co jest dostępne. Musi stać sama. Odpowiedzialność za rzetelne przekazywanie pomysłów spoczywa na barkach pisarza. Musisz powiedzieć dokładnie to, co masz na myśli i w sposób, który minimalizuje szanse na to, że zostaniesz źle zrozumiany.Trudno jest przecenić ten punkt.

Nie ma czegoś takiego jak kawałek dobrego filozoficznego pisma, które jest niejasne, niegramatyczne lub niezrozumiałe. Przejrzystość i precyzja są tu zasadniczymi elementami. Kiepski styl pisania przeciwstawia się obu tym elementom.

O wiele więcej można powiedzieć o wyraźnym pisaniu. Nie przestałem mówić o kwestiach gramatycznych i stylistycznych. Polecam kilka z wielu pomocnych książek dostępnych w księgarni na terenie kampusu, aby pomóc w tych sprawach (a wszyscy potrzebujemy odniesień w tych dziedzinach). Moja ulubiona mała książka o dobrym pisaniu to The Elements of Style, autorstwa Williama Strunka i E.B. White’a. Inna dobra książka, bardziej ogólna, to William Zinsser’s, On Writing Well. Obie te książki przeszły przez kilka wydań. Bardziej zaawansowani studenci mogliby dobrze czytać „Pismo filozoficzne”: Wprowadzenie, A.P. Martinich.
Na koniec należy dodać kilka końcowych słów o korekcie. Zrób to. Jeszcze raz. Potem niech ktoś inny przeczyta twoją pracę. Czy ta osoba jest w stanie cię całkowicie zrozumieć? Czy jest w stanie przeczytać całą pracę, nie utknęła na jednym zdaniu? Jeśli nie, cofnij się i wygładzaj ją.
Ogólnie rzecz biorąc, nie zadowalaj się po prostu tym, by wyciągnąć swoją pracę z rąk. Bądźcie z niej dumni. Wyraźne pisanie odzwierciedla jasne myślenie, a przecież to jest to, co naprawdę starasz się pokazać.

Zobacz również: Pisanie prac z filozofii